Αν υπάρχει κάτι τόσο βασικό και αυτονόητο στον σύγχρονο δυτικό πολιτισμό, και κατ’ επέκταση στον υπόλοιπο σύγχρονο κόσμο, είναι η αξιωματική παραδοχή ότι αυτό που πιστεύουμε ότι είναι αληθινό είναι αποτέλεσμα αυτού που παρατηρούμε. Είναι η βάση ολόκληρης της επιστημονικής μεθόδου, αυτό που ονομάζεται εμπειρισμός – δεδομένα και αποδείξεις για τον φυσικό κόσμο συλλέγονται και βάσει αυτών κατασκευάζεται η θεωρία της πραγματικότητας.
Τι θα γινόταν όμως αν ίσχυε το αντίθετο; Τι θα γινόταν αν η φυσική πραγματικότητα ήταν στην πραγματικότητα το αποτέλεσμα των υποθέσεων και των πεποιθήσεών μας; Στις τρέχουσες ακαδημαϊκές συζητήσεις γίνεται όλο και περισσότερος λόγος για τη συνείδηση ως την πραγματική βάση των πάντων, και όχι ως κάποιο είδος αναδυόμενης ιδιότητας της νευρικής δραστηριότητας στον εγκέφαλο. Έτσι, αν η συνείδηση είναι το σημείο εκκίνησης, τότε αυτό που κατασκευάζουμε στο μυαλό μας σχετικά με το τι θεωρούμε ως την πραγματικότητά μας τείνει να εκδηλώνεται πραγματικά ως αυτή η πραγματικότητα, ακριβώς επειδή αυτό είναι που έχουμε κατασκευάσει πρώτα στη συνείδησή μας.
Όσον αφορά την αστρολογία, εδώ είναι που εμφανίζονται οι πραγματικές και συγκεκριμένες εκδηλώσεις των αρχετυπικών ενεργειών, ή συμβόλων, που αντιπροσωπεύονται στους αστρολογικούς χάρτες, διελεύσεις κ.λπ. Η ουσιαστική δυναμική του τι συμβαίνει αντιπροσωπεύεται από αυτά τα σύμβολα, αλλά το πώς εκδηλώνονται στην πραγματικότητα εξαρτάται από τον κάθε άνθρωπο να το κατασκευάσει, συνειδητά ή ασυνείδητα. Οι πλανήτες, οι όψεις και όλα τα υπόλοιπα δεν υπαγορεύουν τις πραγματικές συγκεκριμένες φυσικές εκδηλώσεις, απλώς υποδεικνύουν μια γενική πιθανή κατεύθυνση, και διαφορετικοί άνθρωποι τις βιώνουν με διαφορετικούς τρόπους, αν και όλες βρίσκονται στο πεδίο αυτού που αντιπροσωπεύουν αυτά τα σύμβολα, το οποίο μπορεί να είναι αρκετά ευρύ.
Αν κάποιος δει τις αστρολογικές δυναμικές που αντιπροσωπεύονται στον γενέθλιο χάρτη και τις επακόλουθες εξελίξεις των αλλαγών στους αστερισμούς, ως τα μαθήματα που πρέπει να μάθει και τις εμπειρίες που πρέπει να περάσει για να μάθει αυτά τα μαθήματα, αυτό που μπορεί να χαρακτηριστεί ως το «ΤΙ», τότε οι πραγματικές φυσικές εκδηλώσεις αυτών των δυναμικών και εμπειριών μπορούν να χαρακτηριστούν ως το «ΠΩΣ». Έτσι, το ΤΙ μπορεί να θεωρηθεί ως κατά κάποιο τρόπο προκαθορισμένο και μοιραίο, ενώ το ΠΩΣ υπόκειται στις συνειδητές (ή ασυνείδητες) επιλογές που επιλέγει να εκδηλώσει το άτομο.
Επαναλαμβάνω εδώ λίγο τις διδασκαλίες του Bashar. Όταν συζητά το νόημα και τον σκοπό της ανθρώπινης ύπαρξης στη γη, μιλάει με όρους των μαθημάτων στην φυσική πραγματικότητα της γης που η ψυχή κάποιου επέλεξε να βιώσει στην δεδομένη ζωή, ή ενσάρκωση, πριν τη γέννηση. Αυτά θα μπορούσαν να είναι τα αστρολογικά ΤΙ. Επίσης, εξηγεί ότι η πραγματική φυσική πραγματικότητα που βιώνουμε δεν είναι τόσο αληθινή όσο νομίζουμε και στην πραγματικότητα είναι μια προβολή της συνείδησής μας, κάτι που συμπίπτει με τον προηγούμενο ισχυρισμό εδώ ότι η συνείδηση είναι η πραγματική βάση των πάντων. Αυτός ο ισχυρισμός συνδέεται με το ΠΩΣ της αστρολογίας – κάποιος πρέπει να περάσει από ορισμένες εμπειρίες και μαθήματα σε αυτή τη ζωή που καθορίστηκαν κατά τη γέννηση από τον αστρολογικό χάρτη / την ψυχή πριν τη γέννηση, αλλά ο τρόπος που κάποιος προχωρά για να τα βιώσει πραγματικά στην φυσική πραγματικότητα της γης και ο τρόπος που εκδηλώνονται φυσικά, είναι το προϊόν των συνειδητών ή ασυνείδητων επιλογών και ερμηνειών (αυτό που ο Bashar αποκαλεί «πεποιθήσεις») του καθενός από εμάς.
Υπάρχουν ενδιαφέρουσες επιπτώσεις από αυτό. Μία είναι ότι οι ζωές μας είναι και προκαθορισμένες και έχουμε πολλή ελεύθερη βούληση. Είναι ο συνδυασμός των προκαθορισμένων αστρολογικών ΤΙ και της ελεύθερης βούλησής μας για τα ΠΩΣ. Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν κι άλλα…