Πριν από περίπου έναν χρόνο αγόρασα κάτι που είχα δει σε όνειρό μου λίγο καιρό πριν από αυτό. Συνήθως δεν θυμάμαι πολλά από τα όνειρά μου, αλλά αυτή τη φορά ξύπνησα αμέσως μετά από ένα όνειρο όπου δημιουργούσα μια τράπουλα ταρό εξ ολοκλήρου από ζωντανές, φυσικές φωτογραφίες. Μου φάνηκε τότε κάτι αρκετά διαφορετικό και φρέσκο, κάτι που κανείς δεν είχε κάνει πραγματικά, κυρίως επειδή δεν είχα συναντήσει προσωπικά καμία καθαρά φωτογραφική τράπουλα ταρό μέχρι τότε.
Όταν έπεσα πάνω στο Somnia tarot, κάπου προς το τέλος του προηγούμενου χρόνου, αμέσως ένιωσα ότι ήταν κάτι που προοριζόταν να έχω, ακόμα και πριν δω τις φωτογραφίες των καρτών. Αυτό παρά το ότι είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην αγοράσω άλλες καινούριες τράπουλες στο εγγύς μέλλον, επειδή υποτίθεται ότι είχα αρκετές (μια υπόσχεση που συνεχίζω να δίνω στον εαυτό μου μέχρι σήμερα, όχι πολύ επιτυχώς).
Θυμάμαι ότι στην αρχή με μάγεψαν αρκετά οι φωτογραφίες της τράπουλας. Δεν ήταν ακριβώς αυτό που θα περίμενα στη φαντασία μου να είναι μια φωτογραφική τράπουλα ταρό. Υπήρχε μια αίσθηση ανατριχίλας γύρω τους, μερικές φορές ένας βαθμός μελαγχολίας, και κάποια απόκλιση από την καθαρή κλασική εικονογραφία και συμβολισμό του RWS, αλλά όχι πάρα πολύ. Επίσης, επειδή ο δημιουργός της τράπουλας, Nicolas Bruno, είναι επαγγελματίας δημιουργικός φωτογράφος, η εικονογραφία αντικατόπτριζε έντονα μια δημιουργικά καλλιτεχνική προσέγγιση στο ταρό και τη φωτογραφία γενικότερα. Αυτό κάνει τις κάρτες αρκετά προφανή έργα τέχνης, κατάλληλα για έκθεση σε γκαλερί τέχνης από κάθε άποψη.
Η εντυπωσιακή ατμόσφαιρα σε αυτή την τράπουλα επηρεάζεται από αυτό που ο Nicolas περιέγραψε ως τη δική του εμπειρία στο να αντιμετωπίζει χρόνια αϋπνία και προβληματικό ύπνο. Οι εικόνες των καρτών φαίνεται σαν να είναι παρμένες από, ή εμπνευσμένες από πραγματικά όνειρα, χαρακτηρισμένες από ψυχολογικό βάθος και μερικές φορές αγώνα και ακόμα και κατάθλιψη. Και εδώ είναι που η νέα έκδοση, η αναβαθμισμένη τράπουλα που έλαβα πριν από μερικές εβδομάδες από την υποστήριξη του Kickstarter για αυτό, διαφέρει από την αρχική. Κατά τη γνώμη μου, εκτός από τις φυσικές διαφορές του μικρότερου, τυπικού μεγέθους και της χρυσής περίγραμμης και γραφής κλπ., η ατμόσφαιρα στη νέα έκδοση είναι αισθητά λιγότερο μελαγχολική και καταθλιπτική, αν μπορώ να το πω, και αυτό χάρη στην ενίσχυση και εμπλουτισμό των χρωμάτων βασικά των ίδιων εικόνων.
Σε αυτή τη νέα νόστιμη έκδοση τα έργα τέχνης που είναι οι εικόνες της τράπουλας παίρνουν μια ένεση ζωντάνιας, ζωής και σε μερικές περιπτώσεις περισσότερη ένταση και αυτό που θα μπορούσε κανείς να ονομάσει μια ροή νέου αίματος. Φαίνονται ακόμα πιο εντυπωσιακές από τις αρχικές, και ταυτόχρονα υπάρχει λίγο λιγότερη αίσθηση κατάθλιψης γύρω τους. Είναι σαν τα όνειρα από τα οποία είναι παρμένες να είναι πιο αισιόδοξα, να μεταφέρουν περισσότερη αυτοπεποίθηση και να έχουν περισσότερο πλούτο γύρω τους, ενώ εξακολουθούν να διατηρούν την ατμόσφαιρα ψυχολογικού βάθους και έναν βαθμό σοβαρότητας και ακόμα και αγώνα.
Μου αρέσει να δουλεύω με τη νέα έκδοση, έχει τη σοβαρότητά της – κάτι που δεν μπορεί να ειπωθεί για πολλές από τις τράπουλες εκεί έξω, κατά τη γνώμη μου. Ξεχωρίζει, στο μυαλό μου, επειδή είναι τόσο τεχνικά μοναδική – αποτελείται εξ ολοκλήρου από πραγματική φωτογραφία ζωής σκηνοθετημένων σκηνών στη φύση με πραγματικούς ανθρώπους (όλοι με κρυμμένα πρόσωπα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, κάτι που προσθέτει στο μυστήριο της τράπουλας, κατά τη γνώμη μου) – και επίσης επειδή είναι καλλιτεχνικά μοναδική, αντικατοπτρίζοντας έναν πραγματικό, αυθεντικό ψυχολογικό αγώνα και την αντιμετώπιση συναισθηματικών προκλήσεων, κάποιου είδους ή άλλου. Εν συντομία, υπάρχει μια σοβαρότητα γύρω της, και κανείς πρέπει να την παίρνει και να τη μεταχειρίζεται με αυτόν τον τρόπο.