Υπάρχει κάτι που αξίζει να ειπωθεί για τη διαδικασία της μαντείας καθαυτής. Η μαντεία μπορεί να γίνει επίσης χρησιμοποιώντας αστρολογία, καθώς και άλλα διαφορετικά μέσα, αλλά εδώ η πιο πρόσφατη εμπειρία μου είναι συγκεκριμένα με το ταρό.
Στην αστρολογία η κύρια εστίαση ήταν για μένα όλα αυτά τα χρόνια να αναλύω τα παρελθοντικά γεγονότα, προσωπικά και συλλογικά, καθώς και να εμβαθύνω στις περιπλοκές των χαρακτήρων των ανθρώπων που με περιβάλλουν, συμπεριλαμβανομένων κοντινών και μακρινών, καθώς και του εαυτού μου προφανώς, αναλύοντας τρέχοντα γεγονότα, και μερικές φορές επίσης προσπαθώντας να προβλέψω τις πιθανές μελλοντικές εξελίξεις, προσωπικές καθώς και συλλογικές, βασισμένες σε παρελθοντικές εξελίξεις, μεταξύ άλλων παραγόντων. Έτσι από όλα αυτά μπορεί κανείς να πει ότι υπάρχει ένα στοιχείο μαντείας εδώ, αν και όχι όλα μπορούν να αποδοθούν στη μαντεία.
Στο ταρό από την άλλη, όλα όσα γίνονται με αυτό είναι μια καθαρή μορφή μαντείας. Δηλαδή προσπαθώντας να αποκαλύψεις αυτό που είναι κρυμμένο, είτε στο παρόν είτε στο μέλλον, ενώ το μέλλον μπορεί επίσης να περιγραφεί ως ένα κρυμμένο στοιχείο, ή άγνωστο σε κάποιο βαθμό. Και μπορεί να εφαρμοστεί επίσης στο παρελθόν, για να κατανοήσουμε εξελίξεις που οδήγησαν στο παρόν. Παραδοσιακά, το ταρό έχει χρησιμοποιηθεί για μελλοντικές προβλέψεις σε προσωπικό επίπεδο, που είναι μια καθαρή μορφή μαντείας.
Η αστρολογική ανάλυση, από την άλλη, είναι από πολλές απόψεις ακριβώς αυτό – μια ανάλυση και σύνθεση, που μπορεί να δώσει μια λεπτομερή εικόνα του αναλυόμενου θέματος – είτε είναι ένα γεγονός, ένα άτομο, έναν οργανισμό, κλπ. Βασικά δεν απαιτεί διαίσθηση ή ψυχικές ικανότητες γιατί όλα είναι στα δεδομένα, που προκύπτουν από τους αστρολογικούς χάρτες, οι οποίοι βασίζονται στις πλανητικές κινήσεις, όψεις και θέσεις, όπως είναι πολύ γνωστό. Υπάρχουν διαφορές γνώμης μεταξύ αστρολόγων, προφανώς, γιατί αυτό δεν είναι μια ακριβής επιστήμη (αν και πολύ βασισμένη σε δεδομένα) κυρίως λόγω του ερμηνευτικού μέρους των δεδομένων, που μπορεί να διαφέρει μεταξύ αστρολόγων, σε κάποιο βαθμό. Αλλά η ερμηνευτική διαδικασία δεν απαιτεί διαίσθηση, αν και σίγουρα μπορεί να τη χρησιμοποιήσει μερικές φορές.
Το ταρό, από την άλλη, είναι όλο για τη διαίσθηση και ακόμη και τον ψυχισμό. Παρόλο που η τράπουλα του ταρό έχει ένα δεδομένο σύστημα και κανόνες νοήματος και ερμηνείας, είναι ακόμη πολύ ανοιχτή στη συμβολή του κάθε αναγνώστη από τις δικές του/της αντιλήψεις.
Για κάποιους αυτό κάνει την ανάγνωση ταρό πιο εύκολη από την αστρολογία, για άλλους αντίθετα, θα την έκανε πιο δύσκολη, όλα εξαρτώνται από το πόσο διαισθητικό και/ή αναλυτικό είναι το άτομο. Φυσικά αυτά τα δύο χαρακτηριστικά μπορούν να συνδυαστούν και μπορούν να συμπληρώνουν το ένα το άλλο, αυτό θα ήταν ακόμη και η ιδανική κατάσταση, αλλά παραδοσιακά μου φαίνεται ότι αυτά τα δύο χαρακτηριστικά αντιλαμβάνονται ως δύο άκρα ενός φάσματος. Δηλαδή, πολύ αναλυτικοί άνθρωποι τείνουν να στερούνται διαίσθησης, και πολύ διαισθητικοί άνθρωποι τείνουν να στερούνται στο αναλυτικό τμήμα. Είναι μάλλον στερεοτυπικό, στο σημείο που ιστορικά άνδρες και γυναίκες θεωρούνταν, πάλι – πολύ στερεοτυπικά – ως όντας συλλογικά σε αυτά τα άκρα του φάσματος: οι άνδρες είναι αναλυτικοί και οι γυναίκες είναι διαισθητικές. Προφανώς υπάρχουν ατελείωτες εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα παντού, αν καθόλου αυτό το στερεότυπο έχει κάποια εγκυρότητα.
Άρα είναι η μαντεία διαισθητική ή αναλυτική; Οι περισσότεροι θα πουν πολύ διαισθητική, και επομένως ταιριάζει καλά με την πρακτική του ταρό. Αλλά αν η αστρολογία χρησιμοποιείται επίσης για μαντεία, σίγουρα χρησιμοποιείται επίσης στην αναλυτική της ικανότητα για αυτό, επομένως η μαντεία μπορεί να χρησιμοποιήσει επίσης κάποια από τα όχι τόσο τυπικά εργαλεία. Σίγουρα η καλύτερη κατάσταση θα ήταν ο συνδυασμός των δύο, τόσο της διαίσθησης όσο και της ανάλυσης.
Όσο για μένα, ανακαλύπτω κάποιες ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις διαίσθησης, ή ακόμη και ψυχισμού, ενώ χρησιμοποιώ ταρό. Όπως τις πολυάριθμες περιπτώσεις ενώ ανακατεύω τα χαρτιά σκεπτόμενος μια ερώτηση για ένα άπλωμα, η καθαρή εικόνα της απάντησης σε αυτή την ερώτηση ξαφνικά εμφανίζεται στο μυαλό μου, συνοδευόμενη από ένα αίσθημα βεβαιότητας, κάνοντας την επακόλουθη τράβηγμα των χαρτιών και το άπλωμά τους κάπως περιττό. Πιθανώς μπορεί να εξηγηθεί και αλλιώς, αλλά παρόλα αυτά.