Ως παράδειγμα του πόσο βαθιά ριζωμένη είναι η μαντεία, η ερμηνεία των σημαδιών και η πνευματική καθοδήγηση στον ανθρώπινο πολιτισμό και την ιστορία, μπορούμε να κοιτάξουμε τον πολιτισμό των Αβοριγίνων της Αυστραλίας. Παρόμοια με τους ιστορικούς πολιτισμούς και τα έθνη των ιθαγενών Αμερικανών, είναι αρκετά διαφορετικοί μεταξύ τους ώστε να μην μπορούμε να τους ομαδοποιήσουμε απλοϊκά σε μία εύκολα χαρακτηρίσιμη ομάδα, αλλά φαίνεται δυνατό να μιλήσουμε για χαρακτηριστικά αυτών των πολιτισμών που έχουν αρκετά κοινά στοιχεία μεταξύ τους, ειδικά όταν συγκρίνονται με το σύγχρονο πολιτισμό.
Από όσα μπόρεσα να συγκεντρώσω, ένα κοινό χαρακτηριστικό των μαντικών πρακτικών των Αβοριγίνων της Αυστραλίας είναι η σύνδεσή τους με τη φύση, εσωτερική και εξωτερική. Από τις περιγραφές της πολιτιστικής τους παράδοσης προκύπτει η έννοια της ανάγνωσης των σημαδιών στο εξωτερικό περιβάλλον, καθώς και στο εσωτερικό τοπίο. Αυτές δεν είναι απλές πρακτικές που ο καθένας θα μπορούσε να εκτελέσει, θεωρούνται σοβαρές και ιερές τελετουργίες, και όπως σε πολλούς άλλους πολιτισμούς, αυτού του είδους η δραστηριότητα είναι τομέας συγκεκριμένων τύπων ανθρώπων, που σήμερα ονομάζονται γενικά σαμάνοι ή πρεσβύτεροι.
Το κομμάτι του εσωτερικού τοπίου στις μαντικές πρακτικές των Αβοριγίνων της Αυστραλίας βασίζεται στην ερμηνεία των ονείρων, κυρίως με σκοπό την πνευματική καθοδήγηση και την πιθανή πρόβλεψη μελλοντικών γεγονότων, τόσο για ατομικά πεπρωμένα όσο και για κοινοτικές προκλήσεις. Όπως αναφέρθηκε, δεν μπορούσαν όλοι να τις εκτελέσουν, και θεωρούνται ιερές και ως επικοινωνία από τους προγόνους. Αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί ως ανάγνωση των σημαδιών στη φύση, σε αυτή την περίπτωση την εσωτερική ανθρώπινη φύση, θα λέγαμε.
Το κομμάτι του εξωτερικού τοπίου έχει να κάνει με συγκεκριμένη προβλεπτική ανάγνωση των σημαδιών που προέρχονται από φυσικά φαινόμενα, όπως συμπεριφορές ζώων, σχηματισμούς νεφών, μοτίβα ανέμων, αλλαγές τοπίου κλπ. Όπως και οι αναγνώσεις του εσωτερικού τοπίου, αυτές απαιτούν επίσης βαθιά γνώση του συγκεκριμένου τοπίου και ισχυρή πνευματική σύνδεση. Και όπως οι αναγνώσεις του εσωτερικού τοπίου, το πεδίο εστίασής τους ήταν τόσο ατομικό όσο και συλλογικό. Εστιάζει σε πνευματικούς και κοινωνικούς τομείς, όπως πιθανές κοινοτικές συγκρούσεις, ή πνευματικές διαταραχές ή ευκαιρίες. Αυτό επιπλέον των πιο κοσμικών ζητημάτων όπως η επιτυχία στο κυνήγι, η πρόβλεψη καιρού και η παρακολούθηση της μετανάστευσης των ζώων, ο εντοπισμός ασφαλών διαδρομών ταξιδιού και ζητήματα γεωργίας και συλλογής τροφής.
Υπό το φως αυτών των πρακτικών της προέκτασης από τις εσωτερικές εμπειρίες στον κόσμο γύρω μας, και αντίστροφα από το φυσικό κόσμο γύρω μας στην προσωπική πνευματική εμπειρία, μπορεί εύκολα να εφαρμοστεί εδώ η γνωστή κεντρική ερμητική αρχή “ό,τι είναι πάνω είναι και κάτω, ό,τι είναι μέσα είναι και έξω”. Είναι ένα θεμελιώδες αξίωμα στις σύγχρονες πρακτικές της αστρολογίας και του ταρώ και παρόμοιων, που δείχνει τη συσχέτιση μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών κόσμων. Αυτή η συσχέτιση είναι η βάση για τις πρακτικές πνευματικής καθοδήγησης και μαντείας σε όλο τον κόσμο σήμερα, όπως ήταν για χιλιάδες χρόνια σε διάφορους πολιτισμούς, και ο πολιτισμός των Αβοριγίνων της Αυστραλίας είναι γνωστό ότι πηγαίνει πίσω δεκάδες χιλιάδες χρόνια, στο διάστημα του “Χρόνου των Ονείρων”.